29 listopada 1830 r. w Warszawie wybuchło powstanie listopadowe. Zryw niepodległościowy zainicjowany przez sprzysiężenie słuchaczy Szkoły Podchorążych Piechoty pod dowództwem ppor. Piotra Wysockiego, szybko przekształcił się w regularną wojnę polsko-rosyjską. Grupa spiskowców, po nieudanej próbie zamachu na namiestnika cesarskiego Wielkiego Księcia Konstantego Pawłowicza, zdołała wzniecić walkę w całej stolicy i po zdobyciu Arsenału doprowadzić do wyparcia wojsk rosyjskich z miasta.
Główną przyczyną powstania była autokratyczna polityka cara Mikołaja I, który naruszał wcześniejsze ustalenia konstytucyjne i ograniczał prawa Królestwa Polskiego. Powstanie miało na celu zrzucenie rosyjskiego jarzma i odtworzenie niepodległej Rzeczypospolitej.
Dziś Adam Siwek dyrektor Biura Upamiętniania Walk i Męczeństwa IPN oddał hołd powstańcom listopadowym, którzy 194 lata temu podjęli walkę z zaborcą kierując się miłością do ojczyzny, dążeniem do wolności i niepodległości Polski, a także poczuciem odpowiedzialności za przyszłość narodu.
Dyrektor BUWiM złożył kwiaty pod pomnikiem ppor. Piotra Wysockiego, oddając hołd bohaterowi narodowemu, który był jednym z inicjatorów powstania listopadowego. Wysocki dosłużył się stopnia pułkownika. Ranny w obronie Warszawy dostał się do rosyjskiej niewoli i został zesłany na Syberię, gdzie spędził 24 lata. Po powrocie do Polski zamieszkał w Warce, gdzie zmarł w 1875 r.
Składając kwiaty i znicze na dwóch grobach weteranów powstania listopadowego oddaliśmy symbolicznie hołd wszystkim uczestnikom tego zrywu.
Wiązanka z biało czerwoną szarfą została złożona na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach pod pomnikiem Maurycego Mochnackiego, wybitnego publicysty i historyka, który był jednym z intelektualnych liderów powstania listopadowego. Mochnacki, znany ze swojej działalności patriotycznej i literackiej, był autorem ważnych prac historycznych, w tym dotyczących wydarzeń z 1830 roku. Maurycy Mochnacki pisał: „Nigdy energia ducha politycznego w całym narodzie, we wszystkich częściach kraju do takiego stopnia nie dochodziła jak podczas Powstania”.
Ogień Pamięci zapłonął na grobie Jana Nepomucena Krzymuskiego, na „Starych Powązkach” w Warszawie. Po wybuchu Powstania Listopadowego był członkiem założonego przez Maurycego Mochnackiego klubu politycznego tzw. Towarzystwa Politycznego, a następnie wszedł w skład redakcji założonego przez Mochnackiego dziennika Nowa Polska.
Biuro Upamiętniania Walk i Męczeństwa IPN zaangażowane jest w kultywowanie pamięci o tych, którzy walczyli i cierpieli za niepodległą i suwerenną Polskę, a po wojnach wrócili do cywilnego życia, często nie otrzymując należnego uznania i szacunku. Co roku udzielane są dotacje celowe oraz przyznawane świadczenia pieniężne na pokrycie kosztów sprawowania opieki nad grobami weteranów w myśl ustawy z dnia 22 listopada 2018 r. o grobach weteranów walk o wolność i niepodległość Polski.
Prowadzona przez Instytutu Pamięci Narodowej ewidencja obejmuje groby weteranów znajdujące się zarówno na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jak i poza jej granicami. Do grobów weteranów zaliczać się mogą mogiły osób walczących o odzyskanie niepodległości Polski lub w obronie niepodległości i granic suwerennej RP, biorących udział w wojnach, działaniach zbrojnych i niepodległościowych oraz powstaniach narodowych w okresie od 1768 r. do 1963 r. A także groby funkcjonariuszy cywilnych władz powstań narodowych, administracji podziemnego Państwa Polskiego w okresie wojny 1939-1945, członków władz i Rządu RP na uchodźstwie w latach 1939 - 1990, podziemnych niepodległościowych organizacji cywilnych w latach 1945 - 1956.
Obecnie ewidencja obejmuje blisko 10000 miejsc spoczynku tych, którzy swoją postawą oraz walką o niepodległą i suwerenną Ojczyznę walnie przyczynili się do wyzwolenia Narodu Polskiego. Z tygodnia na tydzień te liczby stale rosną.
W kultywowaniu pamięci leży nasza siła, nasza tożsamość i nasza więź z przeszłością, na której opieramy przyszłość naszej wspólnoty narodowej. Z tego dziedzictwa powinniśmy czerpać mądrość i siłę oraz inspirację do budowania lepszej przyszłości.