W dniu 27 listopada 2008 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Gdańsku skierował do Sądu Rejonowego w Toruniu akt oskarżenia przeciwko Zygmuntowi S. oskarżonemu o to, że w okresie od 10 do 12 czerwca 1984 roku w Toruniu jako funkcjonariusz państwa komunistycznego zatrudniony na stanowisku starszego inspektora Wydziału V Służby Bezpieczeństwa Wojewódzkiego Urzędu Spraw Wewnętrznych w Toruniu działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w toku prowadzonego postępowania przygotowawczego stosował represje w postaci fizycznego i psychicznego znęcania się nad zatrzymanym Andrzejem Z. polegające na tym, że: popychali go, uderzyli ręką w kark, grozili pobiciem, oskarżeniem o szpiegostwo i co za tym idzie skazaniem na długoletnie pozbawienie wolności lub karę śmierci, odebraniem praw rodzicielskich, przedstawieniem kompromitujących materiałów jego żonie, zamknięciem w metalowej szafie, a nadto używali wobec niego słów wulgarnych uznanych powszechnie za obelżywe w celu uzyskania od ww. określonych oświadczeń i wyjaśnień, przy czym zachowanie to stanowiło przestępstwo według ustawy karnej obowiązującej w czasie jego popełnienia opisane w artykule 184 § 1 kk z 19 kwietnia 1969 roku, , tj. o przestępstwo z art. 184 § 1 kk z 1969 w zw. z art. 4 § 1 kk i w zw. z art. z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 roku o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.
W dniu 24 czerwca 2010 r. Sąd Rejonowy w Toruniu umorzył postępowanie przeciwko Zygmuntowi S. na podstawie art. 17 § 1 pkt 6 kpk. Postanowienie uznano za niesłuszne.
Sąd Okręgowy w Toruniu na posiedzeniu, które odbyło się w dniu 18 sierpnia 2010 r. nie uwzględnił zażalenia prokuratora, a zaskarżone postanowienie utrzymał w mocy.