W dniu 23 kwietnia 2008 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Lublinie skierował do Sądu Rejonowego w Szydłowcu akt oskarżenia przeciwko Zdzisławowi B., Ryszardowi B., Wojciechowi C., Marianowi D., Tadeuszowi D., Andrzejowi G., Ryszardowi G., Wiesławowi G., Ferdynandowi G., Józefowi J., Leszkowi J., Eugeniuszowi K., Edwardowi K., Bogdanowi K., Dariuszowi K., Grzegorzowi L., Witoldowi O., Jerzemu P., Tadeuszowi P., Mieczysławowi P., Janowi P., Czesławowi S., Jerzemu S., Jerzemu S., Ryszardowi S., Cyprianowi S., Wiesławowi S., Tadeuszowi Sz., Janowi W., Stanisławowi Z. oskarżonych o to, że: w nocy z 25 na 26 czerwca 1976 roku w Szydłowcu jako funkcjonariusze Zmotoryzowanych Odwodów Milicji Obywatelskiej w Lublinie, działając wspólnie i w porozumieniu z innymi imiennie ustalonymi funkcjonariuszami tegoż ZOMO Lublin oraz dotychczas nieustalonymi funkcjonariuszami Komisariatu Milicji Obywatelskiej w Szydłowcu, podczas wykonywania czynności służbowych związanych z konwojowaniem i osadzeniem w areszcie Komisariatu Milicji Obywatelskiej w Szydłowcu zatrzymanych: Zbigniewa A., Wiesława A., Danuty B., Marianny Ch., Marka D., Józefa G., Janusza G., Waldemara G., Ireneusza G., Wojciecha I., Wiesława K., Artura K., Grzegorza M., Gustawa M., 15-letniego Witolda M., Maksymiliana O., Mirosława P., Janiny S., 15-letniego Andrzeja S., Marka S., Andrzeja S., Krzysztofa S., 16-letniego Mirosława S., Mariana Sz., Janusza T., Wiesława W., 14-letniego Dariusza W. i Mariana W. – osób zatrzymanych w związku z protestem społecznym mającym miejsce w dniu 25 czerwca 1976 roku w Radomiu, wykorzystując powstały w następstwie czynności zatrzymania stosunek zależności, znęcali się nad nimi fizycznie i psychicznie w ten sposób, iż wzięli udział w pobiciu częściowo skrępowanych w parach kajdankami pokrzywdzonych przechodzących pomiędzy grupami funkcjonariuszy ustawionych w dwóch kordonach, tj. w tzw. ścieżce zdrowia, poprzez zadawanie uderzeń pałkami służbowymi określanymi w terminologii służbowej jako pałki szturmowe, jak również rękoma zaciśniętymi w pięści i nogami obutymi w ciężkie buty typu wojskowego po głowie, tułowiu i kończynach, czym narazili ich na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia, ciężkiego uszkodzenia ciała lub ciężkiego rozstroju zdrowia, jak również używali wobec nich słów wulgarnych i gróźb pobicia, tj. o przestępstwo z art. 247 § 1 kk i art. 158 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 roku o Instytucie Pamięci Narodowej- Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.
W dniu 29 kwietnia 2010 r. Sąd Okręgowy w Radomiu umorzył postępowanie karne, wobec przedawnienia karalności czynu i zmienił kwalifikację prawną czynu – poprzez wyeliminowanie znamion ustawowych znęcania się i modyfikując w tym zakresie także opis stanu faktycznego. Sąd stwierdził, iż czyn wyczerpywał jedynie dyspozycje art. 158 § 1 kk z 1969 r. w zw. z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 roku o Instytucie Pamięci Narodowej- Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu (tekst jednolity Dz. U. z 2007 r. Nr 63 poz. 424).
Prokurator złożył, w dniu 25 maja 2010 r., apelację od wyroku Sądu Okręgowego, którą jednak cofnął, w związku z wytycznymi Prokuratora Generalnego z dnia 11 sierpnia 2010 r., dotyczącymi wydanej przez Sąd Najwyższy uchwały w sprawie przedawnienia karalności czynów zagrożonych karą nie przekraczającą 5 lat pozbawienia wolności. Sąd Apelacyjny w Lublinie pozostawił apelację bez rozpoznania.