-
śp. bp Władysław Miziołek (1914–2000)
Pełnił posługę kapłańską i biskupią w czasach niemieckiej okupacji oraz komunistycznego zniewolenia.
W 1940 r. po święceniach podjął pracę duszpasterską jako prefekt w Karczewie i kapelan w Zakładzie Sióstr Rodziny Maryi w Międzylesiu. Jako wikary współpracował m.in. z Polskim Państwem Podziemnym. W 1951 r. został powołany przez Prymasa Wyszyńskiego na funkcję prokuratora Seminarium i prefekta studiów, a w 1957 r. na regensa Wyższego Seminarium w Warszawie. Od 13 października 1962 r. do 6 maja 1964 r. Władysław Miziołek był inwigilowany przez SB w ramach sprawy operacyjnej obserwacji o kryptonimie „Diakon”.
W 1969 r. został sufraganem Archidiecezji Warszawskiej. Decyzją KC PZPR zablokowano awans bpa Miziołka na objęcie funkcji ordynariusza archidiecezji wrocławskiej. W Metropolii Warszawskiej pracował na polu kumenicznym, po śmierci Prymasa Tysiąclecia został Wikariuszem Kapitulnym, pełnił godność Wikariusza Generalnego i Przewodniczącego Wydziału Duszpasterstwa. Z ramienia Episkopatu Polski przydzielony do prac w Komisji Ogólnej i Maryjnej. W komisji do spraw Duszpasterstwa Ogólnego był od 1974 r. zastępcą przewodniczącego, a następnie przewodniczącym.
Jako biskup uczestniczył w powołaniu Akademickiego Studium Teologii Katolickiej przekształconego w Papieski Wydział Teologiczny. Odpowiadał za przygotowanie II Synodu Archidiecezji Warszawskiej, trzech pielgrzymek Jana Pawła II w Polsce, pogrzebu Prymasa Tysiąclecia.
Przewodniczył powołanemu w grudniu 1981 r. Prymasowskiemu Komitetowi Pomocy Pozbawionym Wolności i ich Rodzinom. Dzięki jego działaniom udało się zebrać i przechować zapisy zbrodni stanu wojennego, by nie wpadły w ręce SB.
Kapłańskiej służbie Deo et Patria i biskupiemu zawołaniu „Ministrare – służyć” pozostał wierny do końca swoich dni.