-
Tadeusz Wojciech Drwal
To działacz społeczny, członek opozycji antykomunistycznej i poeta. W latach 1977−1982 był aktywnym członkiem ruchów niezależnych od władz PRL. Współpracował z Zarządem Regionu Małopolska NSZZ „Solidarność” i Niezależnym Zrzeszeniem Studentów. Utworzył Komitet Przeciw Represjom za Odmowę Służby Wojskowej, którym również kierował. Był współzałożycielem Wydawnictwa Pacyfistycznego, a swoje utwory publikował w Wydawnictwie Kultury Alternatywnej.
Po wprowadzeniu stanu wojennego został pełnomocnikiem przewodniczącego Regionalnego Komitetu Strajkowego Mieczysława Gila. Od 8 kwietnia 1982 r. do 14 czerwca 1982 r. internowany w Zakładzie Karnym w Załężu. W grudniu tego samego roku wyjechał do USA, gdzie w latach 1983−1985 swoją aktywnością przyczynił się do integracji tamtejszych środowisk wspierających „Solidarność”. Do Polski wrócił w 1988 r. Zaangażował się m.in. w działania Konfederacji Polski Niepodległej i tworzącej się Unii Wolności. W 1992 r. wyjechał w Sudety.
Tadeusz W. Drwal jest założycielem i pełnomocnikiem Krakowskiego Komitetu Krzyża Solidarności oraz inicjatorem przywrócenia odznaczenia Krzyża Niepodległości i utworzenia Krzyża Wolności i Solidarności. Projekt ten uzyskał poparcie m.in. NSZZ „Solidarność”, prezesa Instytutu Pamięci Narodowej Janusza Kurtyki i kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych Janusza Krupskiego. Został wniesiony do Sejmu jako wspólny projekt poselski parlamentarzystów PO i PiS. To jedno z najważniejszych odznaczeń, które mogą otrzymać członkowie opozycji antykomunistycznej z okresu PRL za działalność na rzecz wolności i niepodległości Polski. Krzyż Wolności i Solidarności ustanowiono w 2010 r., a jego pierwsze wręczenie odbyło się rok później.