W dniu 14 kwietnia 2011 r. prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Poznaniu, skierował do Sądu, akt oskarżenia przeciwko Tadeuszowi B.
Oskarżony w okresie od 24 listopada 1951 r. do dnia 8 marca 1952 r. w Poznaniu, jako funkcjonariusz tamtejszego Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego, przekraczając swoje uprawnienia, znęcał się fizycznie nad tymczasowo aresztowanym członkiem podziemnej organizacji niepodległościowej „Grunwald" Józefem U.
W trakcie przesłuchań, chcąc zmusić Józefa U. do złożenia wyjaśnień określonej treści, wielokrotnie bił go po całym ciele rękoma oraz za pomocą drewnianej kantówki i kija. Stawał też butami na palcach jego stóp.
Prokurator zarzuca również Tadeuszowi B., iż w okresie od 18 grudnia 1951 r. do 21 stycznia 1952 r. w Poznaniu, w podobnych okolicznościach, znęcał się fizycznie i psychicznie nad członkinią podziemnej organizacji niepodległościowej „Grunwald" Wandą S., próbując nakłonić ja do złożenia określonych zeznań. Oskarżony bił Wandę S. po głowie, trzymanymi w ręku kluczami i groził jej pozbawieniem życia.
Tadeusz B. popełnił w ten sposób przestępstwa opisane w art. 247 § 1 kk w zw. z art. 2 ust. 1 i z art. 3 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu (Dz. U. NR 63 poz. 424 z 2007 r. z późn. zmianami)
Sąd Rejonowy Poznań – Stare Miasto wydał postanowienie z dnia 2 czerwca 2011 r., w którym umorzył postępowanie przeciwko Tadeuszowi B. na podstawie art. 17 § 1 pkt 6 kpk, ze względu na przedawnienie karalności czynu.
W dniu 15 czerwca prokurator Oddziałowej Komisji złożył do Sądu Okręgowego w Poznaniu zażalenie na powyższe postanowienie Sądu Rejonowego.
Sąd Okręgowy rozpatrzył zażalenie prokuratora na rozprawie, która odbyła się w dniu 28 października 2011 r., utrzymując w mocy zaskarżone postanowienie.
W dniu 23 kwietnia 2012 r. Dyrektor Głównej Komisji ŚZpNP. skierował do Sądu Najwyższego kasację od postanowienia Sądu Okręgowego.
Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie na rozprawie w dniu 28 listopada 2012 r. i postanowił przekazać sprawę Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania. W ustnym uzasadnieniu postanowienia Sąd Najwyższy w całości podzielił argumentację zawartą w kasacji.
W dniu 30 października 2014 r. Sąd Rejonowy dla Warszawy Mokotowa uznał Tadeusza B. winnego zarzucanych mu czynów i wymierzył mu karę łączną 2 lat pozbawienia wolności, której wykonanie zawiesił warunkowo na okres 4 lat próby.