W dniu 25 marca 2010 r. prokurator Oddziałowej Komisji w Warszawie skierował do sądu akt oskarżenia przeciwko Tadeuszowi Ż., zarzucając mu, iż będąc oficerem śledczym Wydziału Śledztw Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego m. st. Warszawy, w czasie śledztwa prowadzonego w okresie 7.02.1952 – 29.11.1952 r., przeciwko Januszowi K. podczas wielokrotnych i wielogodzinnych przesłuchań znęcał się nad nim fizycznie i psychicznie. Tadeusz Ż. bił pokrzywdzonego uderzając otwartą ręką w ucho, zamykał go w karcerze oraz groził przy użyciu pistoletu.
Prokurator oskarżył ponadto Tadeusza Ż., iż także w trakcie śledztwa trwającego w okresie od dnia 4.11.1951 r. do dnia 28.11.1952 r. przeciwko Kazimierzowi G. stosował niedozwolone metody śledcze, bijąc pokrzywdzonego po twarzy, kopiąc go po całym ciele, strasząc go, grożąc mu przy użyciu pistoletu oraz obrażając wulgarnymi słowami.
Tadeuszowi Ż. zarzucono popełnienie czynów opisanych w art. 246 Rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 11 lipca 1932 r Kodeks Karny w zw. z art. 2 ust. 1 i art. 3 Ustawy o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu (Dz. U. nr 155 z 1998 r., poz. 1016 z późn. zm.)
W dniu 7 października 2014 r. Sąd Rejonowy dla Warszawy Śródmieścia X Wydział Karny w Warszawie uznał Tadeusza Ż. za winnego popełnienia zarzucanych mu aktem oskarżenia czynów i za przypisane przestępstwa wymierzył oskarżonemu kary jednostkowe po 2 (dwa) lata pozbawienia wolności i orzekł karę łączną w wymiarze 3 (trzech) lat pozbawienia wolności bez warunkowego jej zawieszenia, obciążył oskarżonego kosztami i opłatami sądowymi.
W dniu 31 grudnia 2014 r. obrońca oskarżonego wniósł apelację od wyroku.
Sąd Okręgowy w Warszawie wyrokiem z dnia 14 lipca 2015 r. uchylił zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy – Śródmieścia z dnia 7 października 2014 r., w ten sposób, że częściowo zmienił opisy czynów przypisanych oskarżonemu zaskarżonym wyrokiem, przyjmując iż:
- oskarżony znęcał się nad Januszem K. w lutym 1952 r.
- znęcał się nad Kazimierzem G. w okresie od listopada 1951 r. do lutego 1952 r.
- wyeliminował z opisu czynu, że oskarżony działał wspólnie i w porozumieniu z innymi funkcjonariuszami.
W związku ze zmianą opisu czynu Sąd złagodził kary wymierzone oskarżonemu i wymierzył mu karę łączną 2 lat pozbawienia wolności, warunkowo zawieszając jej wykonanie na okres 4 lat. W pozostałym zakresie poprzedni wyrok utrzymano w mocy.