W dniu 20 stycznia 2010 r. prokurator Oddziałowej Komisji w Rzeszowie skierował do sądu akt oskarżenia przeciwko Władysławowi P., oskarżonemu o to, że w okresie od 12 maja 1949 r. do 28 lutego 1951 r., będąc oficerem śledczym Wydziału ds. Funkcjonariuszy Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Rzeszowie, w celu wymuszenia na aresztowanym Andrzeju K. przyznania się do popełnienia zarzucanych mu czynów i złożenia określonych wyjaśnień znęcał się nad nim fizycznie i psychicznie. Przeprowadzał długotrwałe i częste przesłuchania Andrzeja K., także w nocy, znieważał go, zmuszał do siedzenia na nodze od taboretu, wbijał szpilki pod paznokcie i bił do utraty przytomności, a następnie polewał go wodą, aby kontynuować przesłuchanie.
W tym samym okresie znęcał się w podobny sposób nad Adamem M. oraz Tadeuszem F., którego umieścił ponadto kilkakrotnie, nagiego w specjalnym, nieoświetlonym, nieogrzewanym, małym pomieszczeniu zwanym „ciemnicą”, gdzie polewał go wodą.
Józefa F. przesłuchiwał wspólnie z innymi funkcjonariuszami, w czasie wielogodzinnych przesłuchań prowadzonych często przez całą noc lub nawet całą dobę, przy czym pokrzywdzonemu nie podawano w tym czasie jedzenia ani picia. Przez pierwszy tydzień od zatrzymania przesłuchiwał Józefa F., wymieniając się z innymi funkcjonariuszami, niemal bez przerwy, znieważając go i grożąc pobiciem.
Oskarżonemu zarzucono popełnienie czynów opisanych w art. 286 § 1 w zw. z art. 246, w zw. z art.36 kk z 11 lipca 1932 r. i art. 2 ust. 1 oraz art. 3 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu(Dz. U. Nr 155 poz. 1016 z późniejszymi zmianami)
W okresie od 12 maja 1949 r. do 26 maja 1949 r. pozbawił wolności i przetrzymywał bezprawnie (bez postanowienia o tymczasowym aresztowaniu) Tadeusza F., Adama M., Andrzeja K., oraz od 13 maja do 26 maja 1949. – Edwarda F., a od 21 maja do 26 maja 1949 r. – Józefa F.,. Oskarżonemu zarzucono popełnienie czynów opisanych w art. 248 § 1 kk i art. 286 §1 w zw. z art. 36 kk z 11 lipca 1932 r. w zw. z art. 2 ust. 1 i z art. 3 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu(Dz. U. Nr 155 poz. 1016 z późniejszymi zmianami).
Ponadto w celu zmuszenia świadka - Kazimierza H., do złożenia nieprawdziwych zeznań obciążających wyżej wymienionych Władysław P. groził mu, w okresie od 12 maja 1949 r. do lutego 1951 r.
W dniu 6 lipca 1949 r. znęcał się nad innym świadkiem – Józefem K., przeprowadzając wielogodzinne, trwające cały dzień przesłuchania, zamykając trzykrotnie w ciemnicy, łącznie na okres nie krótszy niż 3 godziny i grożąc pozbawieniem wolności, w celu zmuszenia go do złożenia wyjaśnień obciążających Adama M. W dniu 8 lipca 1949 r., groził w tym samym celu Edwardowi B. Trzy dni później pozbawił wolności Władysława K., którego przesłuchiwał w trakcie wielogodzinnych przesłuchań, zamykał w ciemnicy i wielokrotnie groził mu pozbawieniem wolności, w celu wywarcia wpływu na jego zeznania, jako świadka. Dnia 15 lipca 1949 r., Władysław W. w podobny sposób wymuszał zeznania na Józefie C.
Władysława P. oskarżono ponadto o znęcanie się w okresie od 11 lipca do 1 sierpnia 1949 r. nad aresztowanymi Józefem B.. w celu zmuszenia go do przyznania się do popełnienia zarzucanych mu czynów, poprzez prowadzanie wielogodzinnych przesłuchań, wyzywanie go i grożenie mu.
Prokurator zarzucił Władysławowi P. popełnienie przestępstw opisanych w art. 286 § 1 i art. 246, art. 149 w zw. z art. 36 kk z 11 lipca 1932 r. i art. 2 ust. 1 oraz art. 3 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu(Dz. U. Nr 155 poz. 1016 z późniejszymi zmianami).
Postanowieniem z dnia 28 września 2011 r. sąd zawiesił postępowanie w niniejszej sprawie z uwagi na stan zdrowia oskarżonego. Po otrzymaniu aktualnej opinii o stanie zdrowia oskarżonego, w dniu 23 stycznia 2012 r. postępowanie zostało podjęte z zawieszenia.
W dniu 25 maja 2012 r. sąd ponownie wydał postanowienie o zawieszeniu postępowania karnego przeciwko Władysławowi P. na podstawie art. 22 § 1 kpk.
W dniu 15 maja 2015 r. Sąd Rejonowy dla Warszawy- Mokotowa wydał postanowienie o umorzeniu postępowania karnego z powodu śmierci oskarżonego (na podstawie art. 17 § 1 pkt 5 kpk).