Instytut Pamięci Narodowej (archiwum) 236. Akt oskarżenia przeciwko Wacławowi R., Waleremu K. - Akty oskarżenia

W dniu 26 lutego 2009 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Warszawie skierował do Wojskowego Sądu Okręgowego w Warszawie akt oskarżenia przeciwko Wacławowi R., Waleremu K.

Wacław R. oskarżony jest o to, że:

I. w styczniu 1967 roku w Warszawie działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami będąc funkcjonariuszem państwa komunistycznego na stanowisku zastępcy Komendanta Oddziału Uzbrojenia Rakietowego ds. Liniowych w Wojskowej Akademii Technicznej im. Jarosława Dąbrowskiego w Warszawie w stopniu podpułkownika wykonując obowiązki przewodniczącego zespołu opiniującego w stosunku do por. Kazimierza K. kierownika Gabinetu w Katedrze Uzbrojenia Rakietowego przekroczył swoje uprawnienia w ten sposób, że wydał negatywną opinię służbową por. Kazimierzowi K., uznając że reprezentowany przez pokrzywdzonego światopogląd idealistyczny nie predestynuje go do pracy wychowawczej ze słuchaczami w akademiach wojskowych, co stanowiło naruszenie konstytucyjnie zagwarantowanych praw obywatelskich równości wobec prawa oraz wolności sumienia i wyznania, określonych w art. 81 ust. 1 i 82 Konstytucji PRL z dnia 22 lipca 1952 roku, a tym samym podlegające karze ograniczenie obywatela w jego prawach w sferze życia państwowego ze względu na przynależność wyznaniową i przekonanie religijne, w konsekwencji czego kierownictwo WAT wystąpiło z wnioskiem o odwołanie pokrzywdzonego z WAT, co wyczerpywało znamiona przestępstwa, stypizowanego w art. 2 dekretu z dnia 5 sierpnia 1949 roku o ochronie wolności sumienia i wyznania, stanowiąc przejaw represji i działanie na szkodę interesu prywatnego Kazimierza K., tj. o przestępstwo z art. 231 § 1 kk w zb. z art. 194 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 roku o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.

Walery K. oskarżony o to, że:

II. w maju 1967 roku w Warszawie działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami będąc funkcjonariuszem państwa komunistycznego pełniąc zawodową służbę wojskową w Wojskowej Akademii Technicznej im. Jarosława Dąbrowskiego w Warszawie w stopniu podpułkownika wykonując obowiązki członka odwoławczego zespołu opiniującego w stosunku do por. Kazimierza K. kierownika Gabinetu w Katedrze Uzbrojenia Rakietowego przekroczył swoje uprawnienia w ten sposób, że uznał za słuszną pozostawiając bez zmian uprzednio wydaną przez zespół opiniujący negatywną opinię służbową por. Kazimierzowi K., stwierdzającą że reprezentowany przez pokrzywdzonego światopogląd idealistyczny nie predestynuje go do pracy wychowawczej ze słuchaczami w akademiach wojskowych, co stanowiło naruszenie konstytucyjnie zagwarantowanych praw obywatelskich równości wobec prawa oraz wolności sumienia i wyznania, określonych w art. 81 ust. 1 i 82 Konstytucji PRL z dnia 22 lipca 1952 roku, a tym samym podlegające karze ograniczenie obywatela w jego prawach w sferze życia państwowego ze względu na przynależność wyznaniową i przekonania religijne, w konsekwencji czego kierownictwo WAT wystąpiło z wnioskiem o odwołanie pokrzywdzonego z WAT, co wyczerpywało znamiona przestępstwa, stypizowanego w art. 2 dekretu z dnia 5 sierpnia 1949 roku o ochronie wolności sumienia i wyznania, stanowiąc przejaw represji i działanie na szkodę interesu prywatnego Kazimierza K., tj. o przestępstwo z art. 231 § 1 kk w zb. z art. 194 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 roku o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.

Dnia 3 marca 2009 r. Zastępca Prezesa Wojskowego Sądu Okręgowego w Warszawie wydał zarządzenie w przedmiocie zwrotu aktu oskarżenia prokuratorowi Oddziałowej Komisji ŚZpNP w Warszawie, do uzupełnienia braków formalnych, poprzez „wskazanie cech czynów, które odpowiadają znamionom zbrodni komunistycznej i to w określonej postaci”. Prokurator w dniu 21 kwietnia 2009 r. złożył zażalenie na powyższe zarządzenie, które zostało uwzględnione przez Wojskowy Sąd Okręgowy w Warszawie (Sąd uchylił zaskarżone zarządzenie).