W dniu 21 grudnia 2007 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu we Wrocławiu skierował do Sądu Rejonowego dla Wrocławia - Śródmieścia akt oskarżenia przeciwko Mirosławowi F. i Romanowi B.
Mirosław F. oskarżony jest o to, że:
I. w dniu 28 czerwca 1982 roku we Wrocławiu, jako referent operacyjny Kompanii Wywiadowczej Komendy Wojewódzkiej Milicji Obywatelskiej we Wrocławiu i tym samym funkcjonariusz państwa komunistycznego, przekraczając swoje uprawnienia, znęcał się fizycznie i psychicznie nad Cezarym Sz. w ten sposób, że w trakcie czynności zatrzymania wymienionego użył gazu łzawiącego i kilkakrotnie uderzał go pięściami po całym ciele oraz wyzywał słowami wulgarnymi, a następnie w samochodzie milicyjnym marki „Star” wielokrotnie uderzał pokrzywdzonego pięściami po twarzy i kopał Cezarego Sz. po całym ciele, stosując tym samym wobec wymienionego represje oraz działając na jego szkodę, co w chwili czynu stanowiło przestępstwa z art. 246 § 1 i art. 184 § 1 Ustawy z dnia 19 kwietnia 1969 roku, tj. o przestępstwo z art. 247 § 1 kk w zw. z art. 2 ust.1 Ustawy z dnia 18 grudnia 1998 roku o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.
II. w dniu 28 czerwca 1982 roku we Wrocławiu, jako referent operacyjny Kompanii Wywiadowczej Komendy Wojewódzkiej Milicji Obywatelskiej we Wrocławiu i tym samym funkcjonariusz państwa komunistycznego, przekraczając swoje uprawnienia, znęcał się fizycznie nad Witoldem Sz. w ten sposób, że w trakcie czynności zatrzymania wymienionego, w samochodzie milicyjnym marki „ Star” kilkakrotnie uderzył Witolda Sz. pięścią w twarz, stosując tym samym wobec wymienionego represje oraz działając na jego szkodę, co w chwili czynu stanowiło przestępstwa z art. 246 § 1 i art. 184 § 1 Ustawy z dnia 19 kwietnia 1969 roku, tj. o przestępstwo z art. 247 § 1 kk w zw. z art. 2 ust.1 Ustawy z dnia 18 grudnia 1998 roku o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.
Roman B. oskarżony jest o to, że:
I. w dniu 28 czerwca 1982 roku we Wrocławiu, jako referent operacyjny Kompanii Wywiadowczej Komendy Wojewódzkiej Milicji Obywatelskiej we Wrocławiu i tym samym funkcjonariusz państwa komunistycznego, nie dopełnił ciążącego na nim obowiązku, w ten sposób, że podczas znęcania się nad Cezarym i Witoldem Sz. przez funkcjonariusza Mirosława F.polegającego na uderzaniu pięściami pokrzywdzonych i kopaniu Cezarego Sz., nie podjął jakichkolwiek czynności zmierzających do zaprzestania stosowania przemocy, czym działał na ich szkodę, co w chwili czynu stanowiło przestępstwa z art. 246 § 1 Ustawy z dnia 19 kwietnia 1969 roku, tj. o przestępstwo z art. 231 § 1 kk w zw. z art. 2 ust.1 Ustawy z dnia 18 grudnia 1998 roku o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.
Wyrokiem z dnia 11 kwietnia 2008 roku Sąd Rejonowy dla Wrocławia- Śródmieścia uznał oskarżonych za winnych popełnienia zarzuconych im przestępstw, przy czym przyjmując, iż brak jest podstaw do wymierzenia im kary powyżej 2 lat pozbawienia wolności, na zasadzie art. 1 ust.1 ustawy z dnia 7 grudnia 1989 roku o amnestii postępowanie wobec oskarżonych umorzył.
W dniu 9 listopada 2009 r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia Śródmieścia ogłosił wyrok w stosunku do oskarżonego Mirosława F. uznając go winnym zarzucanych mu czynów, przyjął jednak, że karalność tych przestępstw już upłynęła i postępowanie umorzył.
Prokurator złożył do Sądu Okręgowego we Wrocławiu, apelację od wyroku Sądu Rejonowego w dniu 28 kwietnia 2010 r. wnosząc o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia Sądowi I instancji. Sąd Okręgowy ogłosił wyrok w tej sprawie w dniu 27 lipca 2010 r., uznając apelację za bezzasadną i utrzymując w mocy zaskarżony wyrok – postępowanie karne przeciwko Mirosławowi F. zostało umorzone na podstawie art. 17 § 1 pkt 6 kpk, wobec przedawnienia karalności.
W dniu 9 listopada 2009 r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia Śródmieścia ogłosił wyrok w stosunku do oskarżonego Mirosława F. uznając go winnym zarzucanych mu czynów, przyjął jednak, że karalność tych przestępstw już upłynęła i postępowanie umorzył.
Prokurator złożył do Sądu Okręgowego we Wrocławiu, apelację od wyroku Sądu Rejonowego w dniu 28 kwietnia 2010 r. wnosząc o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia Sądowi I instancji. Sąd Okręgowy ogłosił wyrok w tej sprawie w dniu 27 lipca 2010 r., uznając apelację za bezzasadną i utrzymując w mocy zaskarżony wyrok – postępowanie karne przeciwko Mirosławowi F. zostało umorzone na podstawie art. 17 § 1 pkt 6 kpk, wobec przedawnienia karalności.
W dniu 28 kwietnia 2011 r. została skierowania kasacja Dyrektora Głównej Komisji od wyroku Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Śródmieścia z dnia 11 kwietnia 2008 r. umarzającego postępowanie przeciwko Romanowi B.
W dniu 30 sierpnia 2011 r. Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok i na podstawie art. 17 § 1 pkt 6 kpk w zw. z art. 439 § 1 pkt. 9 kpk umorzył postępowanie karne przeciwko Romanowi B. stwierdzając, iż karalność przestępstwa uległa przedawnieniu.
W dniu 30 sierpnia 2011 r. Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok i na podstawie art. 17 § 1 pkt 6 kpk w zw. z art. 439 § 1 pkt. 9 kpk umorzył postępowanie karne przeciwko Romanowi B. stwierdzając, iż karalność przestępstwa uległa przedawnieniu.