W dniu 30 października 2007 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Warszawie skierował do Wojskowego Sądu Garnizonowego w Warszawie akt oskarżenia przeciwko Henrykowi Sz., oskarżonemu o to, że:
I. w dniu 25 listopada 1947 roku dopuścił się przekroczenia swoich uprawnień i bezprawnego pozbawienia wolności Stanisławy S. poprzez orzekanie w jej sprawie w składzie nieprawidłowo obsadzonego sądu i skazanie jej wbrew zebranym dowodom na karę długoletniego więzienia, tj. o przestępstwo z art. 231 § 1 kk w zb. z art. 189 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk z 1997 roku w zw. z art. 2 ust.1 oraz art. 3 Ustawy z dnia 18 grudnia 1998 roku o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu;
II. w dniu 27 lipca 1948 roku niedopełnienia na posiedzeniu WSR w Warszawie w sprawie zastosowania aresztu tymczasowego wobec Władysława N., Hieronima D., Stanisława Ł., Romana G., Edmunda T., Jerzego M., Arkadiusza W. i Tadeusza P. obowiązków w zakresie sądowej kontroli zasadności i terminowości stosowania tymczasowego aresztowania, na skutek czego doszło do bezprawnego pozbawienia wolności wymienionych ośmiu osób poprzez ich aresztowanie po upływie 10 miesięcy i 9 dni od ustawowego terminu stosowania aresztu, tj. o przestępstwo z art. 231 § 1 kk w zb. z art. 189 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk z 1997 roku w zw. z art. 2 ust.1 oraz art. 3 Ustawy z dnia 18 grudnia 1998 roku o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.
Postanowieniem z dnia 4 maja 2009 roku Wojskowy Sąd Garnizonowy w Warszawie zawiesił postępowanie przeciwko Henrykowi Sz. z uwagi na stan zdrowia oskarżonego.
W dniu 20 kwietnia 2010 r. Wojskowy Sąd Garnizonowy w Warszawie umorzył postępowanie karne przeciwko Henrykowi Sz. na podstawie art. 17 § 1 pkt 5 kpk – ze względu na śmierć oskarżonego.
Postanowienie uprawomocniło się z dniem 28 kwietnia 2010 r.