W dniu 23 listopada 2007 r. prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Rzeszowie skierował do Sądu Rejonowego w Nisku akt oskarżenia przeciwko Mieczysławowi P., byłemu szefowi Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Nisku Mieczysławowi P., zarzucając mu dopuszczenie się w różnych okresach w latach 1948-1950 w Nisku województwa podkarpackiego podczas i w związku z urzędowaniem sześćdziesięciu zbrodni komunistycznych, będących jednocześnie zbrodniami przeciwko ludzkości, polegających na przekroczeniu swojej władzy poprzez wydanie poleceń zatrzymania Jana D., Józefa K., Stefana O., Wojciecha ś., Władysława D., Józefa K., Franciszka R., Stanisława S., Marii A., Wojciecha S., Stanisława Z., Aleksandra K., Aleksandra B., Józefa B., Bronisława P., Jana P., Józefa G., Jana K., Jana S., Stanisławy Sz., Franciszka B., Józefa Ch., Andrzeja B., Jana R., Zygmunta B., Emilii K., Władysława U., Adolfa B., Józefa Ch., Józefa K., Piotra P., Kazimierza S., Romana S., Marii K., Juliana W., Witolda H., Władysława B., Bolesława P., Stanisława W., Jana M., Henryka O., Piotra Ch., Franciszka G., Józefa B., Antoniego K., Adolfa G., Stanisława Dz., Michała K., Jana J. Andrzeja J., Antoniego S., Piotra M., Wojciecha R., Józefa Z., Anieli S., Julii M., Karola M., Antoniego K. i Wincentego L., mimo braku podstaw prawnych do zatrzymania, a następnie poprzez bezprawne, bez postanowienia o tymczasowym aresztowaniu przetrzymywanie tych osób, w tym trzydziestu dwóch z nich przez okres ponad 14 dni.
W akcie oskarżenia skierowanym przeciwko Mieczysławowi P. zarzucono mu również, że w okresach od 14 marca 1949 r. do 4 sierpnia 1949 r. i od 11 października 1949 r. do 14 października 1949 r. w Nisku województwa podkarpackiego, będąc funkcjonariuszem miejscowego Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego, a tym samym funkcjonariuszem państwa komunistycznego dopuścił się podczas i w związku z urzędowaniem dwóch zbrodni komunistycznych, będących jednocześnie zbrodniami przeciwko ludzkości, polegających na przekroczeniu swojej władzy, w celu wymuszenia na Wojciechu K. i Lesławie P. – pozbawionych wolności i przetrzymywanych w areszcie tego Urzędu – złożenia określonych wyjaśnień, poprzez fizyczne i moralne znęcanie się nad tymi osobami, a nadto kilkakrotne wzięcie udziału w pobiciach Wojciecha K., w trakcie których używał niebezpiecznego narzędzia.
Prokurator zarzucił Mieczysławowi P., że dokonywał on wielokrotnych przesłuchań Wojciecha K. o różnych porach, również nocą, wiele razy rażąc go prądem, poprzez podłączanie do induktora oraz umieszczał go i Lesława P. w nieoświetlonej, nieogrzewanej, zawilgoconej, pozbawionej jakiegokolwiek wyposażenia celi. Ponadto, zmuszał Wojciecha K. do robienia przysiadów, aż do całkowitej utraty sił i omdlenia oraz do siadania na krześle, na którym rozsypano pinezki. Oskarżonemu zarzucono również, że kilkakrotnie nakazał, aby nieustaleni klucznicy rozebrali Wojciecha K. do naga i wystawili na działanie mrozu oraz kilkakrotnie uczestniczył w jego pobiciach, w trakcie których używał kołka, zadając nim ciosy w różne części ciała pokrzywdzonego.
Zdaniem prokuratora Mieczysław P. znieważał Lesława P. wulgarnymi słowami, groził mu zabójstwem i wielokrotnie uderzał kantem dłoni w szyję oraz drewnianą pałą głównie po nogach.
Mieczysławowi P. zarzucono również dopuszczenie się w okresie od 17 października 1948 r. do 20 sierpnia 1950 r. w Nisku województwa podkarpackiego podczas i w związku z urzędowaniem, zbrodni komunistycznej, będącej jednocześnie zbrodnią przeciwko ludzkości, polegającej na tym, że działając z zamiarem zmuszenia osób przetrzymywanych w areszcie miejscowego Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego do złożenia określonych wyjaśnień i przyznania się do popełnienia zarzucanych im czynów jako szef tego Urzędu, nie dopełnił obowiązków zapewnienia tym osobom właściwych warunków pobytu, umieszczając je w pomieszczeniach piwnicznych, nie przystosowanych do przetrzymywania w nich ludzi, które najczęściej w ogóle nie były oświetlone, nie były ogrzewane, były zawilgocone i w których spać można było jedynie bezpośrednio na drewnianych pryczach, bądź betonowej podłodze, bez okrycia, nie umożliwiając korzystania z toalety i łaźni oraz ograniczając drastycznie racje żywnościowe.
Ponadto, przekroczył on swą władzę, polecając i zezwalając podległym funkcjonariuszom na stosowanie wobec przesłuchiwanych tortur w postaci bicia, kopania, umieszczania w karcerze, grożenia biciem lub zabójstwem, znieważania i obrażania, zmuszania do robienia przysiadów i skakania w pozycji kucznej tzw. żabek, w wyniku czego nieustaleni podlegli mu funkcjonariusze stosowali takie metody przesłuchań między innymi wobec: Stanisława K., Marii K., Antoniego K., Michała K., Ferdynandy Sz., Marcina Sz., Genowefy Sz., Stanisława M., Alfredy B., Władysława D., Wojciecha S., Marii A., Jana K., Wojciecha D., Franciszka R., Mieczysława O., Mieczysława W., Władysława W., Jana H., Jana P., Bronisława P., Jana K., Józefa G., Stanisława P., Tadeusza A., Michała A., Stanisławy Z., Stanisława W., Franciszka B., Józefa Ch., Czesławy K., Czesława P., Karola Cz., Piotra P., Józefa K., Stanisława S., Jana K., Józefa ś., Wojciecha P., Tadeusza P., Romana Z., Tadeusza G., Mieczysława G., Jana T., Józefa Sz., Jana Sz., Marii S., Leona W., Antoniego T., Franciszka P., Stanisławy M., Władysławy D., Franciszka D., Czesława O., Jana M., Stanisława L., Eligiusza B., Józefa T., Juliana W., Witolda H., Piotra O., Jana Sz., Tadeusza L., Jana Ł., Czesława D., Henryka N., Czesława G., Mariana B., Józefa B., Henryka O., Jana M., Franciszka R., Karola S., Jana W., Stanisława K., Jana P., Józefy W., Elżbiety B., Stanisława Dz., Stanisława K., Zygmunta C., Romana K., Franciszka B. i Marii P.
Mieczysław P. będąc przesłuchiwany w toku śledztwa w charakterze podejrzanego nie przyznał się do popełnienia żadnego z zarzucanych mu przestępstw.
W dniu 15 marca 2011 r. zawieszono postępowanie przeciwko Mieczysławowi P. na podstawie art. 22 § 1 kpk – ze względu na zły stan zdrowia oskarżonego.
W dniu 30 października 2018 r. Sąd Rejonowy w Nisku wydał postanowienie na mocy którego umorzył postępowanie karne ze względu na śmierć oskarżonego.