W dniu 11 października 2007 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Lublinie skierował do Sądu Rejonowego w Hrubieszowie, akt oskarżenia przeciwko Krzysztofowi P. i Zdzisławowi M.
Krzysztof P. oskarżony o to, że:
- w dniu 4 lutego 1986 roku w Hrubieszowie, jako funkcjonariusz państwa komunistycznego – starszy inspektor Służby Bezpieczeństwa Rejonowego Urzędu Spraw Wewnętrznych w Hrubieszowie, wykonujący czynności procesowe w nadzorowanym przez Prokuraturę Rejonową w Hrubieszowie postępowaniu karnym sygn. Ds. 85/86, przekroczył swoje uprawnienia w trakcie przesłuchania w charakterze świadka Małgorzaty C., w ten sposób, że chcąc wywrzeć wpływ na treść jej zeznań groził ww., że nie zda egzaminu maturalnego, nie dostanie się na studia i nie będzie dla niej miejsca w kraju, jeżeli nie złoży zeznań obciążających podejrzanego w ww. postępowaniu Janusza W., które to zachowanie pozostawało w związku ze stosowaniem represji wobec Janusza W. kontestującego działalność władz komunistycznych, a także było działaniem na szkodę dobra społecznego godząc w dobro wymiaru sprawiedliwości i stanowiło przestępstwo według polskiej ustawy karnej obowiązującej w chwili jego popełnienia, tj. o przestępstwo z art. 253 Ustawy z dnia 19 kwietnia 1969 roku „ Kodeks Karny” w zw. z art. 2 ust.1 Ustawy z dnia 18 grudnia 1998 roku o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.
- w dniu 5 lutego 1986 roku w Hrubieszowie, jako funkcjonariusz państwa komunistycznego – starszy inspektor Służby Bezpieczeństwa Rejonowego Urzędu Spraw Wewnętrznych w Hrubieszowie, wykonujący czynności procesowe w nadzorowanym przez Prokuraturę Rejonową w Hrubieszowie postępowaniu karnym sygn. Ds. 85/86, działając wspólnie i w porozumieniu z nieustalonymi funkcjonariuszami SB, przekroczył swoje uprawnienia w trakcie przesłuchania w charakterze świadka Tadeusza P., w ten sposób, że chcąc wywrzeć wpływ na treść jego zeznań groził ww., że nie zda egzaminu maturalnego, nie dostanie się na studia, jeżeli nie złoży zeznań obciążających podejrzanego w ww. postępowaniu Janusza W., które to zachowanie pozostało w związku ze stosowaniem represji wobec Janusza W. kontestującego działalność władz komunistycznych, a także było działaniem na szkodę dobra społecznego godząc w dobro wymiaru sprawiedliwości i stanowiło przestępstwo według polskiej ustawy karnej obowiązującej w chwili jego popełnienia, tj. o przestępstwo z art. 253 Ustawy z dnia 19 kwietnia 1969 roku „ Kodeks Karny” w zw. z art. 2 ust.1 Ustawy z dnia 18 grudnia 1998 roku o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.
Zdzisław M. oskarżony o to ,że :
- w dniu 1 maja 1986 roku jako funkcjonariusz państwa komunistycznego – starszy inspektor Służby Bezpieczeństwa Rejonowego Urzędu Spraw Wewnętrznych w Hrubieszowie, podczas przewożenia zatrzymanego Marka M. z miejsca zamieszkania w Małkowie do siedziby Rejonowego Urzędu Spraw Wewnętrznych w Hrubieszowie, przekroczył swoje uprawnienia w ten sposób, że groził Markowi M. pobiciem w celu wywarcia wpływu na treść jego zeznań w charakterze świadka, złożonych w dniu 2 maja 198 6 roku dla potrzeb postępowania prowadzonego przed Sądem Rejonowym w Zamościu w sprawie karnej o sygn. akt II K 480/86 przeciwko Januszowi W. i innym, które to zachowanie było elementem represji wobec Marka M. zaangażowanego w kolportaż ulotek krytykujących działalność ówczesnych władz komunistycznych oraz pozostawało w związku ze stosowaniem represji wobec Janusza W. kontestującego działalność tych władz, a także było działaniem na szkodę dobra społecznego godząc w dobro wymiaru sprawiedliwości i stanowiło przestępstwo według polskiej ustawy karnej obowiązującej w chwili jego popełnienia, tj. o przestępstwo z art. 253 Ustawy z dnia 19 kwietnia 1969 roku „ Kodeks Karny” w zw. z art. 2 ust.1 Ustawy z dnia 18 grudnia 1998 roku o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.
Wyrokiem z dnia 7 października 2008 roku Sąd Rejonowy w Hrubieszowie uznał oskarżonych za winnych popełnienia zarzucanych im aktem oskarżenia czynów i wymierzył następujące kary:
Krzysztofa P. – skazał na karę łączną 2 lata i 8 miesięcy pozbawienia wolności na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. „a” ustawy z dnia 7 grudnia 1989 roku o amnestii złagodzono karę do 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności, wykonanie kary zawieszono na okres 5 lat próby.
Zdzisława M.- skazał na karę 2 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności .Na podstawie ustawy o amnestii kara została złagodzona do 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności, a wykonanie jej zawieszono na okres 5 lat próby.
Wyrokiem z dnia 27 stycznia 2009 roku Sąd Okręgowy w Zamościu zmienił wyrok Sądu Rejonowego w Hrubieszowie z dnia 7 października 2008 roku uzupełniając kwalifikację prawną przyjętą we wskazanym wyroku o art. 4 § 1 kk. Ponadto, uwzględniając apelację prokuratora zmienił wyrok zgodnie z wnioskiem zawartym w apelacji określając sposób i termin przeproszenia pokrzywdzonego. W pozostałym zakresie uznając apelację oskarżonych za oczywiście bezzasadną utrzymał w mocy wyrok Sądu I instancji. Sn 25/03/Zk/Lu (181)