W dniu 18 maja 2007 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu we Wrocławiu skierował do Sądu Rejonowego dla Wrocławia - Śródmieścia akt oskarżenia przeciwko Witoldowi Ł., oskarżonemu o to, że w okresie od 12 do 14 marca 1987 roku we Wrocławiu, jako starszy inspektor Wydziału Śledczego tamtejszego Wojewódzkiego Urzędu Spraw Wewnętrznych i tym samym funkcjonariusz państwa komunistycznego, przekraczając swoje uprawnienia w ramach prowadzonego dochodzenia, działając w celu uzyskania od prawnie pozbawionego wolności Bogdana M. określonych wyjaśnień, w tym dotyczących jego działalności w ramach „Solidarności Walczącej” oraz wskazania miejsc pobytu innych członków tej organizacji, znęcał się nad Bogdanem M. fizycznie i psychicznie w ten sposób, że poddawał wymienionego wielokrotnym wielogodzinnym przesłuchaniom, w porze w nocnej, w trakcie których groził mu długotrwałym pozbawieniem wolności oraz szykanowaniem pokrzywdzonego i osób dla niego najbliższych, stosując tym samym wobec Bogdana M. represje oraz działając na jego szkodę, co w chwili czynu stanowiło przestępstwa z art. 184 § 1 oraz z art. 246 Ustawy z dnia 19 kwietnia 1969 roku kk., tj. o przestępstwa z art. 246 kk. w zw. z art. 247 § 1 kk. w zw z art.231§ 1 w zw z art. 11§2 kk i w zw. z art. 2 ust. 1 Ustawy z dnia 18.12.1998 roku o IPN – KŚZpNP.
Wyrokiem z dnia 22 stycznia 2008 roku Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia na zasadzie art. 1 ust. 1 Ustawy z dnia 7 grudnia 1989 roku o amnestii – umorzył postępowanie.
W sprawie tej prokurator OKŚZpNP we Wrocławiu złożył apelację, którą w dniu 3 grudnia 2008 r. uwzględnił Sąd Okręgowy we Wrocławiu i przekazał do ponownego rozpoznania Sądowi I – instancji. W dniu 6 października 2009 r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia uznał oskarżonego Witolda Ł. za winnego zarzucanych mu czynów i skazał go na karę 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby w wymiarze 5 lat
Obrońca oskarżonego wniósł apelację od powyższego wyroku. Dnia 5 lutego 2010 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu zmienił wyrok Sądu Rejonowego z dnia 6 października 2009 r. uznając Witolda Ł. winnego części zarzucanych mu czynów. Sąd stwierdził jednocześnie, iż brak jest podstaw do przyjęcia, że Witold Ł., znęcał się nad pokrzywdzonym w rozumieniu art. 184 § 1 d.k.k. i zmniejszył wymiar kary do 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat.
W dniu 23 kwietnia 2010 r., adwokat oskarżonego skierował wniosek o wniesienie przez Prokuratora Generalnego kasacji od wyroku z dnia 5 lutego 2010 r., na korzyść oskarżonego, w związku z art. 17 § 1 pkt 6 kpk (ze względu na przedawnienie karalności czynu).
Kasacja w powyższej sprawie została skierowana do Sądu Najwyższego, przez Dyrektora Głównej Komisji w dniu 5 stycznia 2011 r. Sąd Najwyższy w wyniku jej rozpoznania, wydał w dniu 3 lutego 2011 wyrok, w którym umorzył postępowanie karne przeciwko Witoldowi Ł. na podstawie art. 17 § 1 pkt. 6 kpk,.