W dniu 12 lutego 2007 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Szczecinie skierował do Sądu Rejonowego w Białogardzie akt oskarżenia przeciwko Janowi D., Wacławowi K. i Wacławowi S. byłym członkom Kolegium Rejonowego do Spraw Wykroczeń przy Naczelniku Miasta Białogard.Jan D. i Wacław S. oskarżeni zostali o to, że w dniu 28 sierpnia 1985 roku w Białogardzie jako członkowie składu orzekającego Kolegium Rejonowego do Spraw Wykroczeń przy Naczelniku Miasta Białogard w sprawie numer 1261/85 przeciwko obwinionej Grażynie Sz. przekroczyli swoje uprawnienia i wbrew zebranym w sprawie dowodom i ujawnionym okolicznościom uznali Grażynę Sz. za winną zarzucanego jej wykroczenia z art. 52 § 1 pkt 1 Kodeksu Wykroczeń, podczas gdy czyn obwinionej nie wyczerpywał znamion wskazanego wykroczenia, albowiem obwiniona w dniu 7 sierpnia 1985 roku uczestniczyła we wspólnych modlitwach na placu przykościelnym w sposób spontaniczny, opuszczając uprzednio wnętrze kościoła po zakończeniu obrzędu religijnego w związku z tym nie zorganizowała ani nie kierowała zgromadzeniem, na które wymagane było zezwolenie organu administracji państwowej, po czym działając w zamiarze długotrwałego pozbawienia wolności wymierzyli za wskazane wykroczenie karę 3 miesięcy aresztu zasadniczego, pozbawiając Grażynę Sz. bezprawnie wolności w okresie od dnia 25 listopada 1985 roku do dnia 25 lutego 1986 roku, czym działali na szkodę wyżej wymienionej, co stanowi zbrodnię komunistyczną, tj. o przestępstwo z art. 231 § 1 kk i art.189 § 2 kk. w zw. z art. 11§2 kk. oraz w zw. z art. 2 ust.1 ustawy z dnia 18.12.1998 roku o IPN – KŚZpNP.
Wacław K. i Wacław S. oskarżeni zostali o to, że w dniu 2 września 1985 roku w Białogardzie jako
członkowie składu orzekającego Kolegium Rejonowego do Spraw Wykroczeń przy Naczelniku Miasta Białogard w sprawie numer 1367/85 przeciwko obwinionemu Andrzejowi Sz. przekroczyli swoje uprawnienia i wbrew zebranym w sprawie dowodom i ujawnionym okolicznościom uznali Andrzeja Sz. za winnego zarzucanego mu wykroczenia art. 52 § 1 pkt 1 Kodeksu Wykroczeń, podczas gdy czyn obwinionego nie wyczerpywał znamion wskazanego wykroczenia, albowiem obwiniony w dniu 31 sierpnia 1985 roku uczestniczył we wspólnych modlitwach na placu przykościelnym w sposób spontaniczny, opuszczając uprzednio wnętrze kościoła po zakończeniu obrzędu religijnego w związku z tym nie zorganizował ani nie kierował zgromadzeniem, na które wymagane było zezwolenie organu administracji państwowej, po czym działając w zamiarze długotrwałego pozbawienia wolności wymierzyli za wskazane wykroczenie karę 3 miesięcy aresztu zasadniczego, pozbawiając Andrzeja Sz. bezprawnie wolności w okresie od daty wydania orzeczenia od dnia 2 grudnia 1985 roku, czym działali na szkodę wyżej wymienionego, co stanowi zbrodnie komunistyczną, tj. o przestępstwo z art. 231 § 1 kk i art.189 § 2 kk. w zw. z art. 11§2 kk. oraz w zw. z art. 2 ust.1 ustawy z dnia 18.12.1998 roku o IPN – KŚZpNP.
Wyrokiem z dnia 14 stycznia 2008 roku Sąd Rejonowy w Białogrodzie uznał oskarżonych :
Jana D. za winnego popełnienia czynu z art. 231 § 1 kk w zw. z art. 2 ust.1 ustawy z dnia 18.12.1998 roku o IPN – KŚZpNP oraz uniewinnił go w części dot. popełnienia czynu z art.189 § 2 kk,
Wacława K. za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu aktem oskarżenia czynu, tj. o czyn z 231 § 1 kk i art. 189 § 2 kk w zw. art.11§ 2 kk oraz art. 2 ust.1 ustawy z dnia 18.12.1998 roku o IPN – KŚZpNP
Wacława S. za winnego z art. 231 § 1 kk w zw. z art. 2 ust.1 ustawy z dnia 18.12.1998 roku o IPN – KŚZpNP oraz uniewinnił go w części dot. popełnienia czynu z art. 189§ 2 kk.
Sąd przy zastosowaniu art. 1 ust.1 ustawy o amnestii umorzył sprawę przeciwko Janowi D. i Wacławowi K. Wacławowi S. na podstawie art. 1 ust.1 ustawy o amnestii umorzył postępowanie dot. popełnienia przez niego tylko czynu z art. 231 § 1 kk, zaś za popełnienie drugiego czynu z art. 231 § 1 kk i art. 189 § 2 kk i inne na podstawie art. 189 § 2 kk wymierzył mu karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą na podstawie ustawy o amnestii obniżył do 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie na podstawie art. 60 § 1 i 2 kk i art. 70 § 1 pkt 1 kk zawiesił tytułem próby na okres 3 lat.
Wyrokiem z dnia 30 kwietnia 2008 roku Sąd Okręgowy V Wydział Karny Odwoławczy w Koszalinie uchylił w całości wyrok Sądu Rejonowego w Białogardzie z dnia 14 stycznia 2008 roku i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez Sąd Rejonowy.
Wyrokiem z dnia 15 grudnia 2008 roku Sąd Rejonowy w Białogardzie uznał oskarżonych za winnych zarzucanych im aktem oskarżenia czynów, przy zastosowaniu art. 1 ustęp 1 ustawy o amnestii umorzył sprawę przeciwko wszystkim trzem oskarżonym.
Wyrokiem z dnia 12 maja 2009 roku Sąd Okręgowy w Koszalinie, po rozpoznaniu apelacji obrońcy oskarżonego Wacława S. od wyroku Sądu Rejonowego w Białogardzie z dnia 15 grudnia 2008 roku, uchylił w całości wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez Sąd Rejonowy w Białogardzie.
Sąd Rejonowy w Białogardzie na posiedzeniu w dniu 19 stycznia 2010 r. uznał oskarżonych :
Jana D., za winnego popełnienia czynu z art. 231 § 1 kk w zw. z art. 2 ust. Ustawy o IPN – KŚZpNP; Wacława S., za winnego czynu z art. 231 § 1 kk w zw. z art. 2 ust. 1 ustawy o IPN- KŚZpNP, lecz uniewinnił go od zarzutu popełnienia drugiego z zarzucanych mu czynów. Wacława K. sąd uniewinnił. Jednocześnie sąd zastosował art. 1 ust. 1 ustawy o amnestii i umorzył postępowanie wobec Jana D. i w części wobec Wacława S.