W dniu 11 stycznia 2006 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Katowicach skierował do Wojskowego Sądu Okręgowego w Warszawie akt oskarżenia przeciwko Januszowi B. i Romanowi T.
Janusz B. został oskarżony o to, że w okresie od 17.12.1981 roku do 20.01.1982 roku w Katowicach i Gliwicach pełniąc funkcję prokuratora WPG w Gliwicach nie dopełnił obowiązków służbowych i działał na szkodę interesu wymiaru sprawiedliwości oraz interesu prywatnego pokrzywdzonych, utrudniając postępowanie karne prowadzone w sprawie pacyfikacji KWK „Wujek” w celu uniknięcia odpowiedzialności karnej przez sprawców, którzy w dniu 16.12.1981 roku strzelali do strajkujących górników na terenie tej kopalni, tj. o przestępstwo z art.231 §1 kk i inne.
Roman T. został oskarżony o to, że w styczniu 1982 roku w Gliwicach, pełniąc funkcję szefa WPG w Gliwicach przekroczył przysługujące mu uprawnienia i wydał prokuratorowi prowadzącemu śledztwo – w sprawie pacyfikacji KWK „ Wujek” polecenie, by ten, wbrew ustawowemu obowiązkowi, nie zarządził doręczenia pokrzywdzonym odpisu postanowienia o umorzeniu tego postępowania, przez co działał na szkodę interesu prywatnego poszkodowanych, tj. o przestępstwo z art. 231 § 1 kk i inne.19 listopada 2004 r. prokurator wydał postanowienie o wyłączeniu ze śledztwa w sprawie dotyczącej udzielenia przez funkcjonariuszy państwa komunistycznego pomocy, w celu uniknięcia odpowiedzialności karnej, sprawcom przestępstw popełnionych w dniu 16 grudnia 1981 r. w Katowicach podczas pacyfikacji kopalni KWK „Wujek” - materiałów dotyczących Janusza B. i Romana T., którym wprawdzie postawiono zarzuty w toku prowadzonego śledztwa, ale w ocenie prokuratora należało w przypadku tych dwóch podejrzanych, skierować do sądu wniosek o umorzenie śledztwa na podstawie ustawy z dnia 7 grudnia 1989 r. o amnestii. Wniosek taki został sporządzony przez prokuratora tego samego dnia.Wojskowy Sąd Okręgowy nie przychylił się jednak do wniosku prokuratora, natomiast dnia 11 lutego 2005 r. wydał postanowienie, na mocy którego umorzył śledztwo przeciwko Januszowi B. i Romanowi T., z uwagi na przedawnienie karalności zarzucanych im czynów.Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli zarówno prokurator jak i pokrzywdzona Janina S. Sąd Najwyższy w dniu 5 lipca 2005 r., uchylił zaskarżone postanowienie z dn. 11 lutego 2005 r. i ponownie przekazał sprawę do rozpatrzenia Sądowi Okręgowemu w Warszawie, w celu rozpoznania wniosku prokuratora w przedmiocie zastosowania wobec oskarżonych przepisów dotyczących amnestii.Akt oskarżenia w powyższej sprawie został sporządzony dopiero w stycznia 2006 r. W dniu 15 maja 2007 r. Sąd Okręgowy wydał postanowienie na mocy którego zawiesił postępowanie przeciwko Romanowi T. Postanowieniem z dnia 22 listopada 2010 r. Sąd Okręgowy umorzył postępowanie przeciwko Januszowi B. na podstawie art. 17 § 1 pkt 6 kpk, z uwagi na przedawnienie karalności czynu zarzuconego oskarżonemu. Postanowienie stało się prawomocne 30 listopada 2010 r.