W dniu 27 kwietnia 2005 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Rzeszowie skierował do Sądu Okręgowego w Krośnie akt oskarżenia przeciwko Jerzemu R. oskarżonemu to, że:
I. w dniu 18 lipca 1946 roku w Odrzykoniu pow. krośnieńskiego, woj. podkarpackiego, będąc funkcjonariuszem PUBP w Krośnie, a więc funkcjonariuszem państwa komunistycznego, zabił Władysława Urbanka – żołnierza AK, oddając do niego, z najbliższej odległości z krótkiej broni palnej, kilka strzałów, nie mniej niż trzy, dopuszczając się w ten sposób zbrodni komunistycznej, będącej jednocześnie zbrodnią przeciwko ludzkości, tj. o przestępstwo z art.148 § 2 pkt 4 kk w zw. z art. 2 ust.1 oraz art. 3 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 roku o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu (Dz.U. Nr 155 poz.1016 z późn. zmianami);
II. w okresie od 15 października 1946 roku do miesiąca grudnia 1946 roku. W Krośnie woj. podkarpackiego, pełniąc służbę w PUBP w Krośnie, a więc będąc funkcjonariuszem państwa komunistycznego, dopuścił się, działając wspólnie i w porozumieniu z dwoma funkcjonariuszami, których sprawy toczą się w odrębnych postępowaniach sądowych i innymi nieustalonymi co do tożsamości i liczby funkcjonariuszami, zbrodni komunistycznej, będącej jednocześnie zbrodnią przeciwko ludzkości, albowiem przekraczając swoje uprawnienia, w celu wymuszenia na Franciszku Rajchlu – pozbawionym wolności i przetrzymywanym w areszcie PUBP w Krośnie złożenia określonych wyjaśnien i przyznania się do stawianych mu zarzutów, znęcał się nad nim fizycznie i moralnie, wielokrotnie znieważając i obrażając słowami wulgarnymi i powszechnie uważanymi za obraźliwe, zakładając maskę gazową z zatkanym pochłaniaczem oraz wielokrotnie bijąc, tj. o przestępstwo z art.246,247 §1 i 231 §1 kk w zw. z art.11§2 kk i w zw. z art.2 ust.1 oraz art.3 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 roku o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu (Dz. U. Nr 155 poz.1016 z późn. zmianami).
Wyrokiem z dnia 4 lipca 2007 roku Sąd Okręgowy w Warszawie skazał oskarżonego na karę 12 lat pozbawienia wolności, po czym złagodził karę na mocy amnestii o 1/3.
Prokurator Oddziałowej Komisji złożył, w dniu 20 sierpnia 2007 r., apelację od wyroku Sądu Okręgowego. W dniu 18 grudnia 2007 r. Sąd Apelacyjny uchylił wyrok Sądu Okręgowego i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. W dniu 22 września 2009 r. Sąd Okręgowy uznał oskarżonego winnym zarzucanych mu czynów i skazał go na karę łączną 8 lat pozbawienia wolności. Prokurator ponownie wniósł apelację od tego wyroku nie godząc się z opinią sądu co do kwalifikacji prawnej czynu zarzucanego Jerzemu R. oraz ze zwolnieniem go od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Kolejny wyrok zapadł w dniu 13 września 2010 - Sąd Apelacyjny uchylił wyrok Sądu Okręgowego, przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia.
W dniu 9 lutego 2012 r. Sąd Okręgowy w Warszawie, ponownie skazał Jerzego R. na 8 lat pozbawienia wolności, uznając go za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów oraz zgodnie z wnioskiem prokuratora nakazał oskarżonemu pokrycie kosztów sądowych. Apelację od wyroku wniósł obrońca oskarżonego.
Sąd Apelacyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 27 czerwca 2012 r. utrzymał w mocy wyrok Sądu Okręgowego z dnia 9 lutego 2012 r.