Instytut Pamięci Narodowej (archiwum) Historia z IPN

Gra planszowa „7. W obronie Lwowa”

Piotr Milczanowski: Wódz, który umiał zwyciężać i ponosić klęski

Był jednym z najzdolniejszych polskich dowódców, znakomitym strategiem i znawcą sztuki wojennej. Skonfliktowany z Piłsudskim i jego środowiskiem, uwięziony, zmarł przedwcześnie w niewyjaśnionych do końca okolicznościach.

Orędzie wybaczenia i pojednania

Milenijny list biskupów polskich do biskupów niemieckich z 1965 r.

Jan Szumski: Pod jarzmem Sowietów. Sytuacja ludności polskiej w ZSRS w latach 1917–1937

Na sytuację Polaków w Rosji w przeddzień rewolucji lutowej i przewrotu bolszewickiego ogromny wpływ miały wydarzenia związane z wybuchem I wojny światowej.

Marzena Grosicka: Dramatyczna sytuacja wiejskich dzieci po wojnie. Przykłady z woj. kieleckiego

Choroby, niedożywienie, tragiczne warunki sanitarne i bytowe, wysoka śmiertelność wśród najmłodszych – taka sytuacja zapanowała m.in. na terenach Kielecczyzny, zniszczonych w czasie wojny.

Michał Wenklar: Wróg Niemiec, przyjaciel Polaków

Bez przesady można stwierdzić, że Ferdynand Foch odegrał kluczową rolę w zwycięstwie strony alianckiej na froncie zachodnim I wojny światowej.

Marek Jedynak: Współpraca wsi z oddziałami partyzanckimi AK

Jednym z założeń AK było utworzenie silnych i mobilnych oddziałów dywersyjnych. Ich zadaniem było nasilenie akcji terrorystycznych (tak określano to podczas wojny) przeciwko Niemcom, likwidowanie niemieckich oddziałów i placówek oraz gromadzenie uzbrojenia na czas powstania powszechnego.

Marek Hańderek: Między ideologią a pragmatyzmem – relacje Polski Ludowej z państwami koreańskimi

Przez większość okresu zimnej wojny PRL utrzymywała dobre relacje z Koreą Północną jednocześnie ignorując wszelkie sygnały ze strony Południa o chęci nawiązania stosunków gospodarczych i politycznych.

Kaczmarczyk, Ostafin, Tumanowicz. Trzy ofiary procesu krakowskiego

13 listopada 1947 r. w więzieniu Montelupich w Krakowie zabito Alojzego Kaczmarczyka, Józefa Ostafina i Waleriana Tumanowicza, członków II Zarządu Głównego Zrzeszenia „Wolność i Niezawisłość”. Podstawą był wyrok skazujący ich za działalność niepodległościową, która w warunkach zniewolonego przez komunistów kraju została uznana za antypaństwową.

Spot „Warszawa na drodze do niepodległości 1914–1918”