-
Odsłonięcie tablicy upamiętniającej Rudolfa Kornkego – Chorzów, 15 grudnia 2023. Fot. IPN K. Łojko
Rudolf Kornke urodził się 26 września 1884 r. Od 14 roku życia pracował jako górnik. W 1919 r. był współorganizatorem Polskiej Organizacji Wojskowej na Górnym Śląsku. Brał udział w I powstaniu śląskim (1919 r.) walcząc w Piekarach Śląskich. Podczas II powstania śląskiego (1920 r.) pełnił funkcję komendanta okręgu VIII POW tarnogórsko-bytomskiego. W III powstaniu śląskim (1921 r.) piastował urząd oficera sztabowego Grupy „Wschód”.
W latach 1925–1928 pełnił funkcję prezesa Związku Powstańców Śląskich. Od 1930 r. do 1935 r. był posłem na Sejm Śląski, a od 1935 r. do 1939 r. Senatorem RP z ramienia Narodowo-Chrześcijańskiego Zjednoczenia Pracy.
Po wybuchu II wojny światowej udał się do Lwowa, gdzie próbował zorganizować biuro werbunkowe dla byłych powstańców śląskich. Po inwazji wojsk sowieckich na Polskę wyjechał do Rumunii. Rudolf Kornke był poszukiwany niemieckim listem gończym od września 1939 r.
W Ploeszti zorganizował biuro Zarządu Głównego Powstańców Śląskich. Organizację przeniesiono na Cypr, a następnie do Palestyny. Od 1942 r. do 1947 r. pracował na plantacji tytoniu w Afryce.
W 1947 r. powrócił do Polski. Od 1949 r. do 1954 r. był kontrolowany w ramach Sprawy Operacyjnej krypt. „W-1”, prowadzonej przez MUBP w Chorzowie oraz WUBP w Katowicach. Powodem kontroli był fakt, że jako znany przedwojenny działacz sanacyjny utrzymywał kontakty z weteranami powstań śląskich. Zmarł 24 kwietnia 1958 r. w Chorzowie.
Kontakt dla mediów:
Rzecznik Prasowy IPN – Dyrektor Biura:
dr Rafał Leśkiewicz
tel. 602 322 362
rzecznik@ipn.gov.pl
