Oddział IPN w Krakowie ufundował tablicę upamiętniającą prezydenta Mościckiego, którą odsłonili m.in. dyrektor Małopolskiego Szpitala Chorób Płuc i Rehabilitacji im. Edmunda Wojtyły w Jaroszowcu Krzysztof Grzesik i dyrektor krakowskiego oddziału Instytutu dr hab. Filip Musiał. Wśród licznych gości był m.in. główny inspektor sanitarny dr Paweł Grzesiowski.
W swoim wystąpieniu dr hab. Filip Musiał zwrócił uwagę na olbrzymi dorobek naukowy Ignacego Mościckiego. Był on przede wszystkim wynalazcą, posiadaczem ponad 40 patentów, budowniczym polskiego przemysłu. Działalność polityczna to tylko jedna z wielu dziedzin aktywności Mościckiego.
Ignacy Mościcki
Urodził się 1 grudnia 1867 r. w Mierzanowie (pow. ciechanowski). Pochodził z rodziny ziemiańskiej o tradycjach niepodległościowych. Jego dziadek walczył w powstaniu listopadowym, a ojciec był weteranem powstania styczniowego. Ignacy Mościcki ukończył szkołę realną w Warszawie. Następnie podjął studia chemiczne na politechnice w Rydze.
Zaangażował się w konspiracyjną działalność środowisk niepodległościowych, związanych z Józefem Piłsudskim. Na przełomie XIX i XX wieku rozwijał swoją karierę naukową na emigracji, głównie w Szwajcarii. Pracował nad rozwiązaniami w dziedzinie chemii, modernizującymi przemysł. W 1912 r. został pracownikiem Politechniki Lwowskiej.
W czasie I wojny światowej pracował na uczelni, a także wspierał Polską Organizację Wojskową i działał w Lidze Niezawisłości Polski. Po wojnie kontynuował pracę naukową. Opatentował wiele wynalazków, które były wdrażane dla unowocześnienia przemysłu odrodzonej Polski.
W 1922 r. Mościcki został dyrektorem fabryki w Chorzowie. Dzięki umiejętnemu zarządzaniu kombinat w krótkim czasie uniezależnił kraj pod względem dostępu do azotu. W 1925 r. rozpoczął pracę na Politechnice Warszawskiej.
Po przewrocie majowym dokonanym w 1926 r. przez Józefa Piłsudskiego i jego zwolenników, Mościcki został wybrany przez Zgromadzenie Narodowe na Prezydenta RP. Zainicjował budowę kombinatu chemicznego pod Tarnowem, w miejscu które nazwano Mościcami. W 1933 r. został wybrany na druga kadencję prezydencką, a dwa lata później w kwietniu podpisał konstytucję, która gwarantowała wiodącą rolę prezydenta w kształtowaniu polityki państwa.
Po śmierci Piłsudskiego stał na czele tzw. grupy zamkowej, skupiającej wpływowe osoby zorientowane na technologiczny rozwój kraju i jego potencjału gospodarczego w oparciu o interwencjonizm państwowy.
Po ataku na Polskę Niemiec, Słowacji i Związku Sowieckiego we wrześniu 1939 r. Mościcki ewakuował się do Rumunii. 30 września 1939 r. przekazał urząd Prezydenta RP Władysławowi Raczkiewiczowi. Ostatnie lata życia spędziłw Szwajcarii. Zmarł 2 października 1946 r. w Versoix niedaleko Genewy. W 1993 r. szczątki Ignacego Mościckiego złożono w krypcie bazyliki archikatedralnej św. Jana w Warszawie.