– Składamy do grobu żołnierza Rzeczpospolitej Polskiej, bohatera tej ziemi. Dopiero po 78 latach ojczyzna upomina się o pamięć o nim. [...] Mieczysław Adamiec w dorosłość wchodził w najtrudniejszym okresie, w czasie okupacji niemieckiej i sowieckiej. Walczył w szeregach AK. [...] Składamy go do grobu w 80. rocznicę akcji „Burza”, a więc powstania strefowego, które było najważniejszym dziełem Armii Krajowej – zwrócił się do zebranych dyrektor Oddziału IPN w Krakowie dr hab. Filip Musiał. – Dewiza Biura Poszukiwań i Identyfikacji IPN brzmi: „Powracamy po swoich”. Mieczysław Adamiec nie jest pierwszym odnalezionym, nie jest także ostatnim. Ta misja Instytutu Pamięci Narodowej będzie trwała tak długo, jak długo w bezimiennych dołach śmierci będą spoczywali polscy bohaterowie walki o niepodległość – dodał dr Musiał.
Organizatorami uroczystości byli: dyrektor Oddziału IPN w Krakowie dr hab. Filip Musiał, wójt gminy Lubień Kazimierz Szczepaniec oraz Społeczny Komitet św. Sebastiana w Skomielnej Białej.
Mieczysław Adamiec ps. „Ciemny” (1925-1946)
Urodził się 23 września 1925 r. w Skomielnej Białej w pow. myślenickim. Podczas II wojny światowej należał do Armii Krajowej (od jesieni 1943 r.). Początkowo pełnił funkcje wywiadowcy i informatora w siatce terenowej, a od drugiej połowy 1944 r. służył jako partyzant w szeregach 3. pułku strzelców podhalańskich AK. Jak sam relacjonował został urlopowany z oddziału w grudniu 1944 r. Po zajęciu Małopolski przez Armię Czerwoną w styczniu 1945 r., nie ujawnił się, zachował też posiadaną w konspiracji broń. Późną wiosną rozpoczął działalność w grupie zbrojnej związanej z lokalnym środowiskiem poakowskiego podziemia niepodległościowego, posługując się pseudonimem „Ciemny”. Po krótkim pobycie na Ziemiach Zachodnich jesienią 1945 r., powrócił do Skomielnej Białej.
W listopadzie 1945 r. został zatrzymany, ale po przesłuchaniu w PUBP Myślenice zwolniono go do domu. W lutym 1946 r. ponownie go aresztowano. Wyrokiem komunistycznego Wojskowego Sądu Rejonowego w Krakowie z 20 lipca 1946 r. został skazany na 4 lata pozbawienia wolności i osadzony w więzieniu św. Michała w Krakowie przy ul. Senackiej 3.
18 sierpnia 1946 r. doszło do opanowania gmachu więzienia przez partyzantów ze zgrupowania mjr. Józefa Kurasia „Ognia” i uwolnienia 62 więźniów. Adamiec był najprawdopodobniej jednym z niewielkiego grona osadzonych wtajemniczonych wcześniej w przygotowania do akcji. Brał czynny udział w rozbrajaniu strażników oraz naczelnika więzienia. Niedługo po uwolnieniu został pochwycony na ulicach Krakowa.
Sądzony był w zbiorowym procesie uciekinierów z więzienia. Łącznie oskarżono w nim dziewięć osób. Komunistyczny Wojskowy Sąd Rejonowy w Krakowie skazał go na śmierć 31 sierpnia 1946 r. Zamordowano go 25 września 1946 r. i zagrzebano potajemnie na cmentarzu Rakowickim w Krakowie.
Szczątki Mieczysława Adamca odnaleziono podczas prac poszukiwawczych IPN w 2021 r.